Działalność nierejestrowana - limit przychodu. Jak wynika z przepisu art. 5 ust. 1 p.p., przesłanką niezbędną do uznania danej aktywności za działalność, która nie wymaga ewidencjonowania, jest wysokość uzyskiwanego z jej tytułu przychodu. Nie może on przekraczać w żadnym miesiącu 75% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o W związku z czym, zyskują wiedzę niezbędną do np. prowadzenia biura rachunkowego. Wielu z nich po ukończeniu szkoły decyduje się na założenie własnej działalności gospodarczej - biuro rachunkowe czy działalność w zakresie doradztwa podatkowego. W poniższym artykule wyjaśniamy jak krok po kroku założyć biuro rachunkowe oraz 2. Kupno samochodu firmowego. Zakup samochodu „na firmę” można sfinansować na trzy sposoby: gotówką, kredytem, leasingiem. Pierwszy ze sposobów, czyli gotówka jest najprostszy i dotyczy firm, które dysponują jednorazowo wystarczającymi zasobami oraz chcą je wydać właśnie na samochód. Gdy małoletni dostanie firmę w spadku. W sytuacji, gdy małoletni otrzyma darowiznę w postaci prawa do przedsiębiorstwa lub gdy w jego imieniu, za zezwoleniem sądu opiekuńczego, dojdzie do nabycia przedsiębiorstwa albo gdy je odziedziczy – nie może kontynuować działalności. Za przedsiębiorstwo nie jest uważana działalność Działalność nierejestrowana jest szczególną formą aktywności gospodarczej, ponieważ wiąże się z licznymi uproszczeniami w zakresie obowiązków podatkowych. Z wielu z nich osoba prowadząca działalność nierejestrowaną jest zwolniona. Typowy przedsiębiorca zobligowany jest do posiadania NIP-u. Chorobowe przedsiębiorcy, czyli zasiłek chorobowy brutto zostanie wyliczony w następujący sposób: 3 066,06 zł x 6 mies. (od lipca do grudnia 2022 roku) + 3590,53 zł x 6 mies. (od stycznia do czerwca 2023 roku) = 18 396,36 zł + 21 543,18 = 39 939,54 zł. 88,69 zł x 5 dni zwolnienia lekarskiego = 443,45 zł. Jednoosobowa działalność gospodarcza ma ograniczenie do pięciu pracowników, w tych pięciu pracownikach jesteś liczony i Ty jako założyciel, warto o tym pamiętać, że pracowników możesz zatrudnić, ale tylko i wyłącznie do czterech. Jeżeli Twoja firma się rozwija i potrzebujesz, więcej pracowników musisz, również zmienić I9mtcOJ. Majątek osobisty a majątek wspólny, intercyza Podział majątku w trakcie rozwodu nie jest prostą sprawą. Co do zasady taki podział nie może spowodować upadku firmy. Dla decyzji podejmowanych podczas podziału kluczowe są trzy pojęcia: majątek osobisty – to te składniki majątku, które są własnością wyłącznie jednego małżonka. Jest to cały majątek nabyty przed ślubem (zarówno rzeczy, jak i pieniądze) oraz niektóre przychody osiągane podczas trwania małżeństwa. Prawo dokładnie określa ten katalog – są to przykładowo darowizny, spadki i odszkodowania, prawa autorskie i pokrewne, składniki nabyte z majątku osobistego – wkłady, które zostały wniesione do przedsiębiorstwa przed zawarciem lub w trakcie małżeństwa, ale zostały sfinansowane z majątku osobistego, stanowią majątek osobisty i nie podlegają podziałowi. majątek wspólny – to majątek, który jest współwłasnością małżonków, niezależnie od tego, kto przyczynił się do jego powstania. Zgodnie z polskim prawem majątek wspólny powstaje z chwilą zawarcia związku małżeńskiego, jeżeli małżonkowie nie zawarli umowy o rozdzielność majątkową, czyli intercyzy. Do wspólnego majątku wchodzą wszystkie składniki majątku, które małżonkowie nabyli po dacie ślubu, między innymi wynagrodzenia za pracę, dochody z majątku wspólnego, świadczenia socjalne. Jeżeli jakiś składnik majątku osobistego przynosi dochód podczas trwania małżeństwa – ten dochód również stanowi majątek wspólny. Mogą to być, na przykład, odsetki od lokaty założonej przed zawarciem małżeństwa albo zysk przedsiębiorstwa założonego przez małżonka przed ślubem. intercyza (umowa o rozdzielności majątkowej) – to umowa zawierana przez małżonków przy zawieraniu związku albo podczas jego trwania. Może ona określać wiele aspektów rozliczeń finansowych podczas trwania związku. W intercyzie małżonkowie swobodnie mogą ustalić, które składniki majątku stanowią ich majątki osobiste, a które składniki wchodzą w skład majątku wspólnego. Pamiętaj! Jeżeli przedsiębiorca po zawarciu małżeństwa zarejestrował działalność albo wniósł wkłady do spółki, a następnie zawarł umowę majątkową (intercyzę), powinien w niej określić, do kogo należy majątek przedsiębiorstwa lub w jaki sposób zostaną rozliczone wkłady wniesione do spółki. Strony mają tu swobodę w podziale majątku wypracowanego w małżeństwie przed zawarciem intercyzy – majątek przedsiębiorstwa może być przyznany jednemu z nich albo stanowić współwłasność. Jak można podzielić majątek Podział majątku dotyczy tylko części wspólnej majątku małżonków. Podziałowi nie będą podlegały te składniki majątku, które są zaliczane do majątku osobistego. Majątek można podzielić na dwa sposoby: poprzez zgodną umowę stron, zarówno w trakcie trwania małżeństwa, jak i po jego ustaniu poprzez podział sądowy w drodze postępowania działowego, w przypadku braku zgody stron co do sposobu podziału majątku. Ważne! W wyniku podziału majątku małżonkowie rozliczają wydatki i nakłady, które zostały dokonane z majątku wspólnego na rzecz majątku osobistego. Pamiętaj również, że dochody z majątku osobistego stanowią majątek wspólny. Podział majątku przedsiębiorcy prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą Działalność założona w trakcie małżeństwa W skład majątku jednoosobowej działalności gospodarczej wchodzą: zgromadzone środki pieniężne wszystko, co zostało wytworzone przez przedsiębiorstwo wszystko, co zostało wprowadzone do przedsiębiorstwa na podstawie faktury bądź oświadczenia o przekazaniu składnika majątku do majątku przedsiębiorstwa. W przypadku jednoosobowej działalności gospodarczej można dokonywać swobodnych przesunięć między majątkiem przeznaczonym na prowadzenie działalności a majątkiem osobistym bądź wspólnym małżonków. Na przykład samochód wykorzystywany do tej pory do celów rodzinnych można przekazać do majątku przedsiębiorstwa. Takie przekazanie odbywa się w drodze oświadczenia złożonego do dokumentów księgowych przedsiębiorstwa. Ważne! Od powyższej zasady obowiązują wyjątki, na przykład w celu przekazania do przedsiębiorstwa nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego małżonków, niezbędna jest zgoda współmałżonka. Majątek przedsiębiorstwa stanowi współwłasność małżeńską, jeżeli działalność została założona w trakcie małżeństwa i małżonkowie nie zawarli umowy o rozdzielności majątkowej. Nie ma znaczenia czy działalność prowadził jeden czy dwoje małżonków, ponieważ: przyjmuje się, że przedsiębiorstwo powstaje z majątku wspólnego małżonków wszystkie zyski stanowią dochód wchodzący w skład wspólnego majątku wszystko, co zostanie zakupione z zysku działalności zarejestrowanej na jednego ze współmałżonków, staje się składnikiem majątku wspólnego, na przykład jeżeli z zysku z działalności gospodarczej zostanie zakupione dodatkowe wyposażenie, jest ono współwłasnością małżeńską i w przypadku rozwodu podlega podziałowi wszystko, co zostanie zakupione z przeznaczeniem na użytek przedsiębiorstwa, jest wspólną własnością małżonków, nawet jeżeli zostało sfinansowane przez jednego małżonka, na przykład z wypłaty za pracę. Pamiętaj! Małżonek, na którego jest zarejestrowana działalność, może swobodnie dysponować majątkiem przedsiębiorstwa. Dopiero przy podziale majątku po rozwodzie składniki majątku przedsiębiorstwa są dzielone między byłych małżonków. Działalność założona przed zawarciem małżeństwa (z intercyzą od momentu zawarcia związku) Składniki majątku tworzące przedsiębiorstwo stanowią wyłączną własność przedsiębiorcy również podczas trwania małżeństwa, jeżeli działalność została założona przed zawarciem związku małżeńskiego. Przy podziale majątku nie wchodzą w skład dzielonego majątku. Od tej zasady jest jednak wyjątek: jeżeli działalność stanowiąca własność była dofinansowywana ze wspólnych środków, składniki majątku nabyte w ten sposób podlegają podziałowi. Jeżeli zatem przedsiębiorca kupuje wyposażenie, maszyny czy urządzenia z majątku wspólnego, czyli na przykład z wynagrodzenia za pracę, ze sprzedaży wspólnego samochodu, domu czy z zysku wypracowanego przez firmę podczas trwania małżeństwa, to to, co zostało zakupione, podlega podziałowi. W praktyce oznacza to, że często należy rozdzielić majątek przedsiębiorstwa na: to, co zakupione z majątku wspólnego – jest wspólną własnością i podlega podziałowi to, co zostało zakupione w trakcie małżeństwa z majątku osobistego przedsiębiorcy (na przykład darowizny, środki ze sprzedaży rzeczy nabytych przed zawarciem małżeństwa), jest jego wyłączną własnością i nie podlega podziałowi. Podział majątku wspólnika spółki cywilnej Majątek spółki cywilnej Majątkiem spółki cywilnej są zgromadzone środki pieniężne, wszystko, co zostało wytworzone przez spółkę, a także wszystko, co zostało wniesione jako wkład, bądź podobnie jak w przypadku działalności gospodarczej – wprowadzone do spółki na podstawie faktury lub oświadczenia o przekazaniu składnika majątku do przedsiębiorstwa. Spółka cywilna nie jest podmiotem prawnym odrębnym od wspólników, a jej majątek stanowi współwłasność łączną wspólników powstałą na skutek zawartej między wspólnikami umowy spółki. Cechą charakterystyczną tej współwłasności jest brak wyróżnienia udziałów w majątku spółki cywilnej, co oznacza, że każdy ze wspólników jest tak samo uprawniony do całego majątku, jak do jego poszczególnych składowych. Jeżeli jedno z rozwodzących się małżonków jest wspólnikiem spółki cywilnej, a drugie nie uczestniczy w spółce, to przy podziale majątku po rozwodzie współmałżonek, który nie jest wspólnikiem spółki cywilnej, nie ma prawa do żadnego składnika majątku spółki do momentu jej rozwiązania. Dopiero po rozwiązaniu spółki i podziale jej majątku przyznane wspólnikowi składniki majątku wejdą w skład majątku wspólnego małżonków – z zastrzeżeniem, że małżonkowie nie zawarli intercyzy stanowiącej inaczej. Przykład Trzech wspólników spółki cywilnej kupiło samochód z zysku spółki. Ten samochód stanowi współwłasność łączną wspólników. Dopiero przy rozwiązaniu umowy spółki, każdy ze wspólników będzie miał prawo do 1/3 prawa własności samochodu. Ważne! Rzeczy i prawa, które wspólnicy nabyli do spółki ze środków spółki, pozostają w majątku wspólników i nie wchodzą do wspólnego majątku małżonków. Oznacza to, że zakupy dokonywane w spółce cywilnej są dokonywane z majątku wspólników i wchodzą w skład tego majątku oraz nie wchodzą w skład majątku osobistego czy wspólnego małżonków. W związku z udziałem w spółce cywilnej rozliczeniu podlegają prawa majątkowe, które przysługują wspólnikowi w czasie trwania spółki oraz wkłady wniesione do spółki z majątku wspólnego, na przykład: zyski (przypadające na wspólnika spółki – współmałżonka) wypłacona zaliczka na poczet zysku i podziału majątku spółki, który może nastąpić wyłącznie po rozwiązaniu umowy spółki. Rozliczenie wkładu do spółki cywilnej wniesionego z majątku wspólnego Problematyczne przy rozwodzie może być rozliczenie kwoty, którą wspólnik spółki cywilnej pobrał z majątku wspólnego, żeby wnieść wkład do spółki. Otrzymuje wtedy uprawnienia spółkowe, które wchodzą w skład jego majątku osobistego. W ten sposób dochodzi do zwiększenia wartości majątku osobistego kosztem majątku wspólnego. Wkład wniesiony do spółki cywilnej jest rozliczany jako nakład z majątku wspólnego na majątek osobisty jednego z małżonków. Wartość tego nakładu jest ustalana zgodnie ze stanem na dzień ustania małżeńskiej wspólności majątkowej, według cen z chwili orzekania. Małżonek, który nie jest wspólnikiem, może żądać zwrotu połowy wartości środków, które zostały wniesione tytułem wkładu z majątku wspólnego, chyba że sąd ustali inne udziały w tym majątku. Podział majątku wspólnika spółki osobowej Majątek spółki osobowej Do grona spółek osobowych zaliczamy spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną. Majątek spółki osobowej stanowi majątek odrębny od majątku wspólników. W skład majątku spółki osobowej wchodzą zgromadzone przez spółkę środki pieniężne oraz wszystko, co w czasie istnienia spółki zostało wniesione do spółki jako wkład bądź zostało przez spółkę nabyte lub wytworzone. Ważne! Do momentu podziału majątku spółki między wspólników (po rozwiązaniu, likwidacji spółki), współmałżonek wspólnika nie ma prawa do żadnego składnika majątku spółki. Dopiero po dokonanym podziale majątku spółki przyznane wspólnikowi składniki majątku wejdą w skład majątku wspólnego małżonków – z zastrzeżeniem, że małżonkowie nie zawarli intercyzy stanowiącej inaczej. Rozliczenie wkładu do spółki osobowej wniesionego z majątku wspólnego Wszelkie prawa przysługujące wspólnikowi w spółce osobowej są bezpośrednio związane z osobą wspólnika i jako takie powinny wchodzić do jego majątku osobistego. Jednak jeśli wkład w spółce został pokryty z majątku wspólnego, to przy podziale tego majątku współmałżonek może dochodzić rozliczenia nakładów na ten wkład. W takim wypadku przy obliczaniu wartości udziału w spółce sąd będzie brał pod uwagę stan spółki z dnia ustania małżeńskiej wspólności majątkowej, a wartość wkładu – z dnia orzekania o podziale majątku. Wartość tego wkładu sąd ustala według reguł obowiązujących przy obliczaniu wartości udziału kapitałowego w przypadku wystąpienia wspólnika ze spółki jawnej. Podział majątku wspólnego małżonków – udziały/akcje w spółkach kapitałowych Majątek spółki kapitałowej Spółką kapitałową jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka akcyjna. Majątek spółki kapitałowej, analogicznie jak w spółkach osobowych, jest majątkiem odrębnym od jej wspólników lub akcjonariuszy. W jego skład wchodzą zgromadzone przez spółkę środki pieniężne oraz wszystko, co w czasie istnienia spółki zostało wniesione do spółki jako wkład bądź zostało przez spółkę nabyte lub wytworzone. Ważne! Do momentu podziału majątku spółki między wspólników lub akcjonariuszy (po rozwiązaniu i likwidacji spółki kapitałowej) współmałżonek wspólnika nie ma prawa do żadnego składnika majątku spółki. Dopiero po dokonanym podziale majątku spółki przyznane wspólnikowi składniki majątku wejdą w skład majątku wspólnego małżonków – z zastrzeżeniem, że małżonkowie nie zawarli intercyzy stanowiącej inaczej. Rozliczenie wkładu do spółki kapitałowej wniesionego z majątku wspólnego małżonków Jeżeli udziały lub akcje zostały nabyte z majątku wspólnego, to wspólnikiem lub akcjonariuszem takiej spółki pozostaje wyłącznie ten z małżonków, który objął te udziały lub akcje. W takiej sytuacji jest jednak możliwe dochodzenie rozliczenia nakładów na pokrycie udziałów lub akcji w spółce. Udziały lub akcje, które stanowią majątek wspólny byłych małżonków, ponieważ zostały nabyte w trakcie małżeństwa z majątku wspólnego, mogą zostać podzielone między małżonków. Tym samym mogą przypaść nawet temu małżonkowi, który nie był wspólnikiem lub akcjonariuszem, pod warunkiem wyrażenia przez tego małżonka zgody na taki podział. W takiej sytuacji spółka zyskuje nowego wspólnika lub akcjonariusza, co nie zawsze jest korzystne z punktu widzenia spółki. Ważne! Taka sytuacja, kiedy akcje lub udziały przypadają małżonkowi, który nie był wspólnikiem lub akcjonariuszem, nie jest dopuszczalna, gdy zabrania tego umowa lub statut spółki. Wówczas to sąd decyduje o spłacie wartości udziałów lub akcji przypadających drugiemu małżonkowi według ich ceny na dzień dokonania podziału majątku. Termin i sposób spłaty sąd ustala indywidualnie. Co do zasady udziały/akcje nabyte ze środków pieniężnych należących do majątku wspólnego można podzielić na trzy sposoby, poprzez: podział fizyczny, czyli przyznanie małżonkowi należnej mu części udziałów pod warunkiem, że umowa lub statut spółki nie wyklucza takiej możliwości i małżonek ten wyrazi zgodę na taki podział przyznanie udziału lub akcji wyłącznie jednemu z małżonków i zobowiązanie go do spłaty równowartości należnej mu części udziałów lub akcji; przy czym obliczając wartość udziałów lub akcji w spółce, trzeba wziąć pod uwagę stan spółki z chwili ustania małżeńskiej wspólności majątkowej, a ceny – z daty orzekania o podziale majątku wspólnego małżonków sprzedaż wszystkich udziałów lub akcji osobie trzeciej i podział uzyskanych środków pieniężnych między byłych małżonków. Uwaga! Małżonkowie mogą samodzielnie dokonać podziału majątku wspólnego, przy czym umowny podział, na skutek którego doszłoby do zbycia udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością na rzecz drugiej strony, wymaga zachowania formy pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi. W przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o fakcie nabycia udziałów – na skutek orzeczenia sądu albo umowy między stronami – należy zawiadomić spółkę. Konsekwencją niedopełnienia tego wymogu może być na przykład pominięcie nowego wspólnika przy wypłacie dywidendy. W przypadku prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej majątek firmowy niejednokrotnie miesza się z majątkiem prywatnym przedsiębiorcy, natomiast sprawy służbowe łączą się ze sprawami domowymi. Często również, w prowadzenie firmy zaangażowany jest współmałżonek przedsiębiorcy, a w działalności wykorzystywane są elementy wspólnego majątku. Oto kilka ważnych kwestii, które powinni znać „zaobrączkowani” przedsiębiorcy. Sebastian Bobrowski, Dyrektor Finansowy inFakt Małżonek może pomagać w prowadzeniu firmy, ale wymaga to zapłaty ZUS-u Wielu właścicieli jednoosobowych firm korzysta przy prowadzeniu działalności z pomocy współmałżonka. Jest to wygodne wyjście, szczególnie gdy siedziba firmy mieści się w miejscu zamieszkania przedsiębiorcy lub gdy biznes ma rodzinny charakter (np. prowadzenie restauracji, czy pensjonatu). Warto mieć świadomość, że małżonek angażujący się w prowadzenie firmy staje się tzw. osobą współpracującą. Rozwiązanie takie umożliwia ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych zgodnie z którą osobą współpracującą może być członek najbliższej rodziny przedsiębiorcy ( małżonek) prowadzący z nim wspólne gospodarstwo domowe. Oto najważniejsze informacje na temat zaangażowania w firmę osoby współpracującej: - Osoby współpracujące mogą angażować się w prowadzenie firmy regularnie lub sezonowo w dowolnym wymiarze godzinowym. - Od decyzji właściciela firmy zależy, czy współpracujący małżonek jest zatrudniony formalnie na podstawie umowy o pracę lub nieodpłatnej umowy zlecenia, czy też bez żadnej umowy (wtedy pomoc ma nieformalny charakter). - Niezależnie od formy wykonywania pracy i czasu, jaki małżonek przeznacza na pomoc przedsiębiorcy, właściciel firmy jest zobowiązany opłacać za taką osobę składki ZUS. Co istotne – w większości przypadków składki ZUS za małżonka opłaca się jak za przedsiębiorcę i musi to być „duży ZUS” (nie można opłacać „małego ZUS-u”). Jedyny wyjątek od tej zasady to umowa zlecenie – wtedy ZUS oblicza się biorąc pod uwagę kwotę zlecenia. Jak skutecznie prowadzić własną firmę Zapisz się na nasz newsletter - Wypłacane małżonkowi wynagrodzenie nie może być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Konieczne jest natomiast wyliczanie i wpłacanie comiesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzenia małżonka, chyba że pomaga nieodpłatnie – wtedy nie ma takiej konieczności. Możliwość wspólnego rozliczenia PIT zależy od wybranej formy opodatkowania firmy Jeżeli przedsiębiorca wybrał formę opodatkowania w postaci skali podatkowej ma możliwość wspólnego z małżonkiem rozliczenia podatku dochodowego w zeznaniu rocznym. Często jest to korzystne podatkowo, gdyż podatek liczony tym sposobem może okazać się niższy względem podatku wynikającego z sumy odrębnych zeznań małżonków. Wspólne rozliczenie PIT jest opłacalne szczególnie wtedy, gdy jeden z małżonków osiąga dochody opodatkowane stawką 32% (tzn. jego roczny dochód przekroczył 85 528 zł), a drugi małżonek stawką 18% albo nie osiąga żadnych dochodów. Ze wspólnego rozliczenia rocznego nie mogą korzystać przedsiębiorcy opodatkowani podatkiem liniowym, ryczałtem i kartą podatkową. Działalność wykonywana osobiście a działalność gospodarcza Majątek firmy a współwłasność małżeńska W praktyce bardzo często do prowadzonej działalności przedsiębiorca wykorzystuje składniki swojego majątku prywatnego np. samochód, czy sprzęt komputerowy. Jeżeli przedmioty te spełniają kryteria do uznania ich za środki trwałe należy ująć je w ewidencji środków trwałych i poddać amortyzacji (stopniowemu rozliczaniu w kosztach podatkowych). W takim przypadku może pojawić się pytanie jak amortyzować środek trwały będący przedmiotem współwłasności małżeńskiej. Mogą tutaj mieć miejsce dwie sytuacje: - Środek trwały np. samochód jest wykorzystywany w działalności gospodarczej przedsiębiorcy oraz w odrębnej działalności prowadzonej przez drugiego małżonka. Wówczas każdy z małżonków dokonuje odpisów amortyzacyjnych od połowy wartości początkowej środka trwałego. - Środek trwały jest wykorzystywany gospodarczo tylko przez jednego małżonka. W takiej sytuacji nic nie stoi na przeszkodzie, aby dokonywać odpisów amortyzacyjnych od pełnej wartości początkowej przedmiotu. Uwaga: Wspólny samochód może zostać uznany za środek trwały w firmie nawet w sytuacji, gdy w dowodzie rejestracyjnym tego pojazdu widnieje wyłącznie drugi z małżonków. Rejestracja samochodu jest bowiem jedynie czynnością administracyjną i nie ma ona wpływu na prawo do rozliczania kosztów w tym przypadku. Jeżeli firma jest prowadzona w miejscu zamieszkania przedsiębiorcy (dom, mieszkanie) i nieruchomość ta jest przedmiotem współwłasności małżeńskiej odpisów amortyzacyjnych można dokonywać w wysokości ustalonej od wartości początkowej nieruchomości odpowiadającej stosunkowi powierzchni użytkowej wykorzystywanej do prowadzenia firmy. Współwłasność również tutaj nie ma znaczenia. Polecamy: Samochód w firmie - zmiany od 1 kwietnia 2014 r. Ulgi dla firm w strefach ekonomicznych Odpowiedzialność małżonka za zobowiązania małżonka-przedsiębiorcy Jeżeli przedsiębiorca nie ma podpisanej ze swoim małżonkiem umowy o rozdzielności majątkowej istnieje możliwość, że ewentualne długi powstałe w firmie lub niezapłacone podatki zostaną ściągnięte z majątku wspólnego małżonków, np. ze wspólnego konta. Przepisy podatkowe zakładają, że w przypadku małżonków odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe obejmuje zarówno majątek odrębny podatnika (ten, który posiadał przed zawarciem małżeństwa), jak i majątek wspólny podatnika i jego małżonka (dorobek nabyty w czasie trwania małżeństwa przez oboje małżonków lub przez jedno z nich). Małżonek może być „ścigany” za długi przedsiębiorcy nawet po rozwodzie, ale tylko w zakresie zobowiązań powstałych w trakcie trwania małżeństwa. Śmierć przedsiębiorcy a obowiązki małżonka W przypadku śmierci przedsiębiorcy sprawy związane z pozostawioną firmą najczęściej musi załatwić małżonek. Może on zakończyć działalność lub zdecydować się na jej kontynuację. W tym drugim przypadku konieczne jest zarejestrowanie działalności na swoje nazwisko oraz przeprowadzenie postępowania spadkowego, którego skutkiem jest nabycie spadku zawierającego środki trwałe i wyposażenie należące wcześniej do majątku firmy zmarłego. Jeżeli firma miała długi małżonek odpowie za nie także po śmierci przedsiębiorcy. Zakres odpowiedzialności zależy od sposobu dziedziczenia składników majątku firmowego. Jeżeli małżonek przyjmie spadek w całości i odkryje niespłacone zobowiązania firmowe powinien jak najszybciej spieniężyć spadek i w pierwszej kolejności spłacić zaległości podatkowe, a następnie zobowiązania względem innych wierzycieli za zakupiony towar lub usługi, zaległy czynsz, opłaty itp. Jeżeli okaże się, że pozostawiony majątek firmowy nie jest wystarczający na spłatę wszystkich długów, wówczas może zdarzyć się, że małżonek będzie musiał spłacić wierzycieli ze swoich prywatnych pieniędzy. Uwaga: Szczególnie bolesny może być problem spłaty kredytów zaciągniętych „na firmę” przez zmarłego przedsiębiorcę. W większości przypadków bowiem umowy kredytowe wygasają w chwili śmierci właściciela firmy i bank może domagać się natychmiastowej spłaty całości zaciągniętego zobowiązania od małżonka zmarłego przedsiębiorcy. Zapraszamy do dyskusji na forum Sebastian Bobrowski, Dyrektor Finansowy inFakt Prowadzimy działalność gospodarczą i posiadamy samochody dostawcze. Każdy z naszych kierowców po pracy może wrócić autem do domu i z niego korzystać do własnych celów. Podobno korzystanie przez pracowników z samochodów firmowych dla prywatnych celów jest dla nich przychodem podlegającym PIT. Czy tak jest naprawdę i czy musimy prowadzić specjalną ewidencję takich przychodów? Jeżeli samochód służbowy jest wykorzystywany przez pracownika wyłącznie do celów służbowych to żaden przychód nie wystąpi. Moim zdaniem dotyczy to także przejazdów z/do miejsca stałego parkowania auta (można ustalić, że będzie to miejsce zamieszkania pracownika), jeżeli te przejazdy nie służą prywatnym celom kierowców.. Takie dojazdy wypełniają cele służbowe: dbałość o powierzone mienie pracodawcy, utrzymanie gotowości samochodu do użytkowania i osiągania przychodów przy jego użyciu. Zobacz ujednolicony tekst ustawy: USTAWA z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych PIT od używania samochodów służbowych do celów prywatnych - zmiany od 2015 r. Jeżeli natomiast, kierowca używa pojazdu firmowego ponad to co opisałem powyżej, to wówczas należałoby to uznać za przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ustawy o PIT, jako tzw. nieodpłatne (lub częściowo odpłatne) świadczenie. Dlatego też każdorazowe wykorzystanie samochodu firmowego przez pracownika do celów prywatnych powinno skutkować doliczeniu do jego przychodów wartości takich świadczeń. Może to również dotyczyć dojazdów z miejsca zamieszkania do pracy i odwrotnie – (należy mieć jednak na uwadze to o czym wspomniałem powyżej). Ponadto jeżeli pracodawca finansuje koszty tankowania paliwa, to do przychodu powinna być doliczona wartość paliwa. Jak ustalić wartość takiego nieodpłatnego świadczenia. Otóż są trzy sposoby: 1. według cen stosowanych w stosunku do innych nabywców – jeżeli świadczone są usługi wchodzące w zakres działalności pracodawcy, 2. według cen zakupu – jeżeli świadczone są usługi zakupione od innych, 3. w innych przypadkach na podstawie cen rynkowych stosowanych do usług lub do rzeczy tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia, czasu i miejsca udostępnienia. Polecamy: Przewodnik po zmianach przepisów 2014/2015 Polecamy produkt: Podatki 2015 - komplet Najczęściej wartość tego świadczenia ustala się: - metodą nr 1 (tzw. kilometrówką): jako iloczyn stawki obowiązującej za 1 km przebiegu i liczby kilometrów przejechanych przez pracownika dla celów prywatnych oraz - metodą nr 2: cena jaką stosują firmy zajmujące się wynajmem samochodów. Druga metoda wydaje się szczególnie niekorzystna dla pracownika z uwagi na wysokie ceny takich usług na rynku ale właśnie ona jest zdaniem fiskusa właściwą metodą. Przykładowo w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 30 czerwca 2008 r., (nr ILPB1/415-208/08-2/AMN), stwierdzono, że do rzetelnego określenia takiego przychodu potrzebne jest zaprowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu dla konkretnego pracownika. Tak ażeby można było szczegółowo określić w jakim zakresie korzysta on z samochodu dla celów prywatnych, a w jakim zakresie dla celów służbowych. Metoda ta jest krytykowana z uwagi na fakt, że każdy najemca może wykorzystywać wynajęty pojazd w sposób swobodny i nieograniczony, czego nie ma w przypadku samochodu służbowego. Wydaje się niemożliwe w tym kontekście porównywanie stosunku pracy z umową najmu. Bardzo ważnym argumentem jest też to, że bardzo trudno jest określić w jakim zakresie i czy w ogóle pojazd służbowy był użytkowany przez pracownika do prywatnych celów jeżeli miejscem parkowania auta jest miejsce zamieszkania pracownika. Problemem dla pracodawcy będzie również wybór metody obciążania pracownika wyliczoną wartością. W tym przypadku w praktyce istnieją również 2 metody: 1 metoda – polega na tym, że pracodawca wyliczoną wartość rynkową świadczenia dolicza do przychodu pracownika (skutek: wyższa zaliczka na PIT). Natomiast 2 metoda – polega na tym, ze pracodawca będzie obciążał pracownika poprzez wystawienie faktury VAT, w której wykaże usługę najmu samochodu służbowego przez pracownika. Warto oczywiście w tej niejednoznacznej kwestii, wystąpić o indywidualną interpretację w przedmiotowym zakresie, opisując szczegółowo stan faktyczny danej sprawy. Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE Cześć!Prowadzę własną działalność gospodarczą na ryczałcie. Ostatnio kupiłem prywatnie zabytkowy samochód - piękna warszawę. Wyremontowałem ją i chciałbym wozić nią pary młode do wystarczy że do mojej działalności dołączę odpowiedni kod PKD i wtedy będę mógł w pełni legalnie wykonywać tą usługę? Znalazłem rożne informacje na forum oraz w google, ale niektóre z nich się wykluczają (z tego co się orientuje była jakaś ustawa z 2012 roku, która reguluje te kwestie, ale tez nie mogę jej znaleźć )Proszę o pomoc, czy mogę rozszerzyć swoją działalność gospodarczą na przewóz młodej pary do ślubu? Jeśli tak to jak tego dokonać? Czy nadal będę mógł się rozliczać ryczałtem? Podatek VAT Wycofanie pojazdu z firmy, darowizna i sprzedanie go Indywidualne porady prawne Aleksander Słysz • Opublikowane: 2015-02-09 Prowadzę działalność, w której ramach kupiłem samochód. Odliczyłem kilka tysięcy VAT-u, samochód niedawno się zamortyzował. Chciałbym wycofać go z firmy, podarować żonie i potem sprzedać. Czy muszę zapłacić podatek od tych transakcji? Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie. Darowizna na rzecz żony w czasie trwania wspólności majątkowej W opisanej sytuacji problematyczna jest, jak się domyślam, skuteczność darowizny, jeśli mają Państwo wspólność majątkową. Proszę pamiętać, że z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Zatem jeśli nabył Pan opisany samochód w trakcie trwania małżeństwa, to jest on (co do zasady) częścią majątku wspólnego, nawet jeśli wykorzystywał go Pan w działalności. W takiej sytuacji nie może Pan darować żonie czegoś, co już posiada. Nieodpłatne przekazanie przez podatnika towarów należących do przedsiębiorstwa Nawet jeśli jednak uznać skuteczność takiej darowizny, to podlegałaby ona obecnie opodatkowaniu podatkiem VAT. Bowiem przez dostawę towarów rozumie się na gruncie VAT również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w tym darowizny i przekazanie towarów na cele osobiste, gdy przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia. Sprzedaż samochodu przy którego nabyciu przysługiwało prawo do obniżenia podatku Jako, że z dniem 1 kwietnia 2014 r. uchylono § 3 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień, obecnie sprzedaż samochodu, przy którego nabyciu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości 60% kwoty podatku, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia - koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów, co wynika obecnie z art. 29a ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku darowizny sprzed 1 kwietnia 2014 można zastosować zwolnienie, tj. § 3 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra, który zwalniał od podatku dostawę samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych przez podatników, którym przy nabyciu tych samochodów i pojazdów przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości 50% lub 60% kwoty podatku: określonej w fakturze lub wynikającej z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 ustawy, lub należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, lub należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca– nie więcej jednak niż odpowiednio 5000 zł lub 6000 zł. Opisana darowizna jest problematyczna również dla konsekwencji w podatku dochodowym, bowiem by można było zakwalifikować przychód do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i skorzystać z tego, że sprzedaż będzie mieć miejsce po 6 miesiącach, co oznaczałoby przychód niepodlegający opodatkowaniu, nie może Pan być właścicielem samochodu. W przeciwnym wypadku jako odpłatne zbycie wycofanego środka trwałego przychód wejdzie do działalności gospodarczej nawet jeżeli przed zbyciem zostało auto wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Indywidualne porady prawne Indywidualne Porady Prawne Masz problem z podatkiem VAT?Opisz swój problem i zadaj pytania.(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

auto do ślubu działalność gospodarcza